ฮัวโหลวว~~

หายไปนานอ่ะ คิดถึงกันบ้างมะ ^vwv^

เตรียมตัวสอบ + เข้าค่าย

ไม่ได้เรียน 2 อาทิตย์เต็มๆ + 1 วันด้วย

จะให้อิจฉาหรือสมเพษดี -0-

สอบ

วันที่ 2 กับ 6

สอบกลางภาคไป..

คะแนนออกมาแล้วว (ออกเมื่อวาน)

รู้ว่าตกไป 2 วิชาแล้ว - -

อย่างเซง!

คณิตพื้น(เรื่องเซต) กับ ฟิสิกส์(เรื่องสนามแม่เหล็ก)

อันที่ดีใจพอสมควรคือเคมี

ขอบคุณ อ.อุ๊ ผู้พร่ำสอนชั้นให้ขยันขันแข็ง ฮ่าๆๆ

ค่ายวิทยาศาสตร์

กลับมาจากค่าย สะบักสะบอม

ตัวดำ(แดด) ขาโป่ง(ปวดขา)

ไปอยู่ค่ายนี้ ทรหดยิ่งกว่าไม้เสียบตูช เอ๊ย! -*-

อาบน้ำส้วม!

ล้างหน้า สระผม อาบผิวกายด้วยน้ำส้วม!

ในชีวิตกูไม่เคยสุขีอาไรแบบนี้มาก่อน..

ของที่เอาไปแต่ละอย่าง ไม่ได้ใช้ทั้งนั้น - -

ใส่เสื้อในตัวเดียวกันทั้ง3 วัน ทั้งๆที่เอาไป3 ตัว

เต๊นท์วันที่2 ถล่มกลางพายุฝนกระหน่ำ สาดดด ลงมาหยั่งกะจะลงโทษ

ต้องนอนเกาะเสาเต๊นท์ น้ำท่วม ตัวสั่น อ๊ะ! ล้อเล่น

แต่น้ำมันซึมเข้ามาในเต็นท์ ตรงรอบๆ ทำให้เรา 7 คน

ต้องมานอนกระจุกรวมกันอยู่กลางๆเต๊นท์

ผู้ร่วม ชะตากรรม ในคืนนั้น ก็มี

บี นัท นัท บี ตาม นิว และ เรา

ปีนเขา 5-6 ลูก (ขึ้น + ลง ชันๆ ฝืดๆ)

ข้อความข้างบนอ่านแล้วอย่าไปคิดอะไรมาก

คล้ายๆกับประจารผู้เขียน ยังไงหยั่งงั้ล

RADY..

ไปถึงรร. 6โมง 45 เช็คชื่อๆ ออกเดินทาง..

ณ จ.ประจวบ อุทยานเขาสามร้อยยอด

ตอนแรกก็ชม VTR.

แล้วก็ทำไรอีกน้า.. อ่อ ไปทำการทดลอง ในอุทยาน

ตั้งเต๊นท์ อาบน้ำ(แต่ช้านไม่อาบ) ทำกิจกรรมไป.. ละมั้ง

วันแรกตกกลางคืนจะมานั่ง.. ทำกิจกรรมเบียดๆกันไป

รู้สึกเวลามันเร็วๆ ช้าๆ ยังไงไม่รู้ - -*

อ.นิพล เค้าพูดถึงเรื่องแม่ ตอนแรกช้านอุตส่าทนแล้วว ทนอีก

แล้วก็ทนไม่ได้

ช้านจึงต้องปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมา - -

วันแรกรู้สึกอยากกลับบ้านม่ากกก

วันที่๒

ก่อนอื่นเค้าก็ให้ไปปีนเขา ดูพระอาทิตย์ขึ้น

อันนี้ ปีนขึ้น ครึ่งชม. ไม่ถึงกับปีนหรอก แต่มันชัน

วิวทิวทัศน์ ทำให้เรา (เกือบ)หายเหนื่อย

ขึ้นไปสู่จุดสุดยอด พระอาทิตย์เจือกขึ้นตั้งแต่กลางเขา - -

ขึ้นไปก็เช้าพอดี แต่วิวสวยดี

เพื่อนๆ

เพื่อนๆ... และพี่คนนั้น พี่แป้ง พี่ประจำกลุ่มเราเอง G.7

วันที่2 นี่ปีนเขาเยอะมากกกกก...

3-4 ลูกได้มั้ง ละก็ย้ายของจากกระเป๋าตัวเอง

เอาของที่จำเป็นไปใส่ที่เพื่อน แล้วแบกขึ้นเขาไปนอนหาด2

เพราะหาด2 สวยกว่า - -*

แล้วคืนนั้นก็ทำกิจกรรม รอบกองไฟกัน ให้คิดเรื่อง 15 นาที

รร.เก่าเรานี่(SSW) ให้ซ้อมทั้งเดือนเลย - -*

แล้วก็ผ่านพ้นไป..

เล่นทะเล (ทำการทดลอง)

ในถ้ำไทร มองเป็นรูบช้าง ชิมะ มีอะไรแปลกๆเยอะแยะเลยจ้า..

ออกมากจากถ้ำแระ

บรรยากาศ ขณะปีนเขา ไปหาด2

ขึ้นๆ ลงๆ เขาอยู่นั่นแล..

ขึ้น ถ้ำ อะไรสักอย่าง

ไปลอดซุ้ม ที่ว่ากันว่าหากคู่รักได้ลอดแล้ว แคล้วจะได้แต่งงานกัน

เหนื่อยมาก.. ปีนครึ่งชม.อีกเหมือนเดิม คราวนี้มันเมื่อย มากเลย

วันที่2 นี่ที่เปลี่ยนเต๊นท์นอนแล้วได้อันห่วยๆมา เครียดเลย

ต้องนอนอย่างไม่สบายเหมือนวันที่1

ถุงนอนเอามาได้ใช้วันเดียว

ที่จริงเราจัดมาผิดด้วย เรานึกว่าเค้าแค่ให้เอาของใส่กระเป๋าเพื่อนเพื่อ..

จะไปเล่นทะเลแล้วก็กลับ

ที่ไหนได้ ไปนอนเลย นอนจนถึงวันกลับเลย

เสื้อนงเสื้อใน เอาไปตัวเดียว ตอนแรกไม่ได้เตาแตะกับน้ำยาคอนแทคไป

เกือบตาย ดีนะ มีคนบอกว่าไปหยิบมาได้ก่อน

ไม่งั้นละไม่มีแตะ ใส่คอนค้างคืน แน่วๆ

ไปอยู่ค่าย ซกมกสุดๆเลย.. สระผมนะ อาบน้ำนะ แปรงฟันนะ แต่น้ำส้วม

เสื้อเอาไป5 ตัว ใส่ 3 ตัว

กางเกงใส่มัน2 ตัว (เอาไป2 ตัวแหละ ไม่รวมเกงนอน)

น้ำสระ+อาบรอบนึง ฟันกับหน้าหลายรอบน้า..

วันที่๓ ละหรอ?

บรรยากาศตอนปล่อยให้เกบเต๊นท์เล่นทะเล

เกาะนมสาว..

มองไป เห็นเลย

จะกลับแล้วว.. มาทำการทดลอง

และสุดท้ายไปโรงเจ (หรือก่อนอันนี้ก็ไม่รู้ดิ)

ข้าวหมูแดง (ทำจากเต้าหู้)

19:19

นาฬิกาบนรถที่นั่งกลับบ้าน.. เสียเวลาไปเปนชม. เพราะรถเสีย

สนุกสุดๆ...

แน่นอน การมาเข้าค่ายมันต้องทำให้เรารู้นิสัยเพื่อนเพิ่มขึ้น

ทำให้เราพี่เพื่อนเพิ่มขึ้น รู้จักคนกว้างขึ้น

โทรมมากขึ้น (555) ได้ประสบการณ์ มากมายย..

ถ้ามีโอกาสได้ไปค่ายควรจะไปซะนะ

แต่เอาของไปน้อยๆ

เอาแต่ของที่จำเป็นสุดๆไป จำเป็นในการใช้ชีวิตอ่ะ

พวกเครื่องสำอางค์นี่ไม่ต้องเอาไปเลย

ครีมกันแดดเอาไป ไม่ได้ใช้ -0- ไม่มีเวลาจะมานั่งทา เหอๆ

กระจกควรเอาแบบติดตัว เอาไรเล็กๆติดตัวไปได้จะ ดีมากเลย

..FINISH

และเราก็มีข่าวร้ายมากๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวเรา

กระเป๋าตังหาย

คิดว่าคงโดนขโมยไป..

เพราะตอนสอบอยู่ (วันที่2) เอากระเป๋าไว้ข้างนอก

หายไปเกือบๆพัน ไม่แน่ก็เกินพันด้วย เพราะเราชอบตุนๆไว้

แล้วค่อยเอาออก พอมันล้น

นี่เมื่อเช้า(ของวันนั้น)เพิ่งจะคิดว่าจะเอาออกพอดีเลย..

แถมใส่ ICE SHOCK อันใหม่ไปด้วย

ในนั้นมี กุญแจโต๊ะ ซึ้งในวันนี้ต้องเสียเงิน 250บาท

เพื่อสะเดาะกุญแจ เฮ้อ..

คนเราทำกันได้

จะจำเป็นบทเรียนราคาแพงมากๆเลย

เสียดายเงิน + เจ็บใจ แต่ก็ทำอะไรมันไม่ได้

เสียดายที่สุดคือกระเป๋าตังที่เมย์ เพื่อนที่เสสะเวชให้มา

ตอนวันเกิดที่ผ่านมา

ขอโทษเมย์นะ ที่เรารักษาของไม่ดี..

กระเป๋าตังที่แกให้มาสวยมากๆ เราชอบมากๆเลยล่ะ - -..

ถ้าเรียบเรียงวันของค่ายผิดโทษทีนะ.. จำไม้ได้~~~

มะกี้อัพแล้ว จะเสดแล้วด้วย! คอมดับ อย่างเซง

อัพก่อนเที่ยง

มาอัพอีกทีตอน 4 โมง ^0^

กำลังคลั่งงง tattoo colour ~

มะกี้ไปหาเพื่อนๆที่เสมา 12.00น. - 13.05น.

ละก็ไปเดอะมอลล์ต่อ

ทำธุระ เดินรอบห้าง เล่นจับผิด กะรอฝนหยุดตก

จนบ่าย3อ่ะ ฝนก็ยังไม่หยุดเลยลุยฝน(ตกปอยๆ)

กลับบ้านน~ พอดีเอาร่มมาเลยไม่ค่อยเปียก

เมื่อวันเสาร์ 21 - 7 - 50

ไปดูหนังมา.. เซ็นปิ่นฯ สุขใจ~

อย่าพยายามอ่านซะให้ยาก มองไม่เห็นหร๋อกก..

สำหรับ

คนที่กำลัง งอล หรืออะไรเราอยู่

ถ้านายอยากจะงอลก็งอลไป

แต่ช่วยดูหน่อยว่าเราทำกับนายเหมือนเดิมหรือเปล่า

ไม่เข้าใจว่าทำไมนายต้องงอล

นายไม่ดีใจหรอ ที่เห็นเรามีความสุขอ่ะ

ว่าไง - -

.

.

.

นายไม่ต้องเศร้าหรอก - -

นายย.. ขอให้นายเจอคนที่ใช่เร็วๆ นะนายจ๋า..

PS.

- ขอบคุณ ยัยปิ่นหัวฟู ที่มาเปนนางแบบให้ไดอารี่ช้านน

http://gamboum.exteen.com<< ที่อยู่ยัยเปิ่นหลานรัก

- ไม่ได้ตีปังมา3 วันจะลงแดงตายแล้ว..

- จะสอบแล้ว อีกนิดเดียว สอบเสดไปค่ายย~

ภาพหลอนปิดบล็อก.. ~

แม่..

เสียงกระแอมที่ดังออกจากใจ

เร็วเกินไป เร็วเกินไปจริงๆ

ก่อนอื่นต้องขอบคุณ

เพื่อนๆ พี่ๆ ที่ไปร่วมงานแม่ ที่วัดเครือวัลย์

ขอบคุณมากๆนะ

เรื่องของวันนั้น.. วันพฤหัสบดี

ได้ยินเสียงพ่อ เรียกแม่ นานมากจึงตื่นขึ้นมา ประมาณ ตี5 กว่าๆ

พอตื่นปุ๊บ! รู้สึกแปลกๆ

เลยลุกขึ้นไปดู ปรากฏว่า..

แม่ไม่ตื่น พอเอามือไปอังจมูก

พบว่าไม่มีลมหายใจอุ่นๆ ออกมาเหมือนเคย

พอจับที่มือของแม่.. พบว่า มือเย็น เฉียบ..

พ่อรีบพาแม่ไปส่งโรงพยาบาล ตาขับรถ พี่ไปด้วย

ส่วนเรา อยู่ที่บ้าน พอดีมองไม่เห็น ไม่ได้หยิบแว่นไม่ได้ใส่คอนฯ

เราคิด.. ว่าแม่ไปแน่ ตอนอาบน้ำ

เราคิดแล้ว คิดอีก ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ คุ้มครอง

อาบน้ำ เสร็จไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี

ไม่รู้ชะตาชีวิตตัวเอง ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ยังงงอยู่ อึ้งมาก

ไม่เข้าใจ..

พอดีเห็นน้องใส่ชุดนักเรียนตามที่คุณยายจัดให้

เลยคิดได้ ว่าแม่คงไม่อยากให้เราไม่ไปรร. นั่งร้องไห้อยู่บ้านหรอก

เลยตัดสินใจใส่ชุดนร.

สักพัก พ่อกลับมา ว่านบอก "แม่ไปแล้วนะ"

โฮอีกรอบ

ว่านบอก "หมอไม่พยายามเลยแค่ครึ่งชม.เอง"

เราว่านะ ไปแน่ๆอยู่แล้วเพราะเท่าที่ดู..

หัวใจคงหยุดเต้นไปนานแล้ว..

ภาพนั้นมันติดตา

เราไม่คิดเลยว่า แม่จะจากเราไปเร็วขนาดนี้

เมื่อวานแม่ยังจะไปทำงานอยู่เลย

เมื่อวานยังดีๆอยู่เลย

เมื่อวานแม่ยังบอกให้เราซื้อ "ผลไม้" หลุดปากมาว่า "เงาะ"

หรืออะไรก็ได้ แต่เราดันพูดกับแม่ด้วยน้ำเสียงแข็ง

เพราะ กำลังรีบ..

แล้วก็ไม่ได้ซื้อผลไม้ที่แม่อยากกินไปให้แม่กิน เพราะ ฝนตกหนัก..

ทำไมนะ.. ทำไม.. ทำไม

โอ๊ย! - -

เรารู้สึกผิด มาก ถึง มากที่สุด เพราะคำพูดสุดท้ายที่เราได้พูดกับแม่

คือคำพูดแบบนี้ คำพูดเยี่ยงนี้..

คำพูดที่มัน.. ....เลวร้าย

เวลาคิดถึงเรื่องที่เราไม่ได้ซื้อผลไม้ไปให้แม่ทีไร

น้ำตามันไหลทุกที..

อยากบอกแม่ว่าตองขอโทด

อยากดูแลแม่ เหมือนที่แม่ดูแลตอง

ตองยังไม่ได้ตอบแทนอะไรแม่เลยอ่ะ

ทำไมแม่ไปเร็วจัง ..

อ๊าคคค!!!

ทำไมเราอ่อนแอจัง

ตองคิดว่าถ้าเรื่องนี้จบไป ตองต้องเป็นคนที่เข้มแข็งขึ้นแน่ๆเลย

ขอบคุณคุณแม่มากๆ

อย่าเป็นห่วงตอง แม่ไปดีนะ หลับให้สบาย ไม่ต้องกลุ้มใจ

ที่ผ่านมาแม่ไม่เคยพูดถึงว่า แม่จะจากไปเลย ตองเลยไม่รู้จะทำอย่างไร

อึ้ง จัง..

ยังงงๆอยู่เลย ว่าใครจะทำอะไรแทนแม่ ใครจะทำอะไรๆได้เหมือนแม่

ขาดแม่ไปคงเหมือนขาดหัวใจไปส่วนนึง

แต่ยังเหลืออีกหลายส่วนที่ยังไม่ขาดไป

คือ คุณตา คุณยาย พ่อ น้าพู่ น้าต๋อง

และ เพื่อนๆ

อีกหลายๆคน.. ที่ยังให้กำลังใจ

ยังคอยดูแล

วันสุดท้าย.. (เผา) วันพฤหัสบดี ที่6

วันที่ต้องจากแม่ไปจริงๆ

จากยังไง ตองก็ยังรัก ยังเคารพ ว่าแม่ เป็นแม่ ของตองไม่มีใครมาแทน

ขอบคุณและขอโทด.. คุณแม่ ด้วยความอาลัย

หวังว่าพี่สาวคนนี้จะเป็นคนที่ดีกว่าเดิม..

รักแม่นะ..

ตองจะดูแลน้องสาวคนนี้ให้มากกว่าที่เคยทำ..